Podobno są dwie rzeczy, które traktuje pan poważnie.
- Tak, zawód i rodzinę: żonę Jagodę i dwie córki. A całą resztę z przymrużeniem oka.
Samego siebie też?
- Myślę, że tak. Mam wypracowany pewien styl. To dystans i ironia. Tym się kieruję w życiu. Nie wymyśliłem tego sam. To wynalazek Wojciecha Młynarskiego, który zawsze był dla mnie wzorem i autorytetem.
Nadal zakochany jest pan w żonie Jagodzie?
- Jest dla mnie najważniejszą osobą w życiu. Mamy długi staż i ciągle jesteśmy dla siebie przyjaciółmi, kochankami i powiernikami. Często pytają mnie, jak trafić na swoją drugą połowę. Odpowiadam, że nie mam pojęcia, bo nie jestem ideałem. Trzeba po prostu mieć szczęście.
Żona z zawodu jest...
- ...historykiem sztuki. Ma ogromny wpływ na moją pozycję w zawodzie. Rozumie mnie.
To prawda, że poznaliście się w kościele?
- Niektórzy spotykają swoją drugą połówkę w pociągu, inni na plaży, jeszcze inni na koloniach, a myśmy spotkali się w kościele. Grałem koncert z zespołem rockowym, stałem od strony ołtarza, więc Jagoda była we mnie wpatrzona.
Była pierwszą pańską miłością? -
- Wcześniej kochałem się na zabój w Beacie. Pisałem dla niej wiersze. To była platoniczna, nieodwzajemniona miłość. Biegałem za nią, ale ona nie zwracała na mnie uwagi. Byłem w 8. klasie szkoły podstawowej...
Wiedziała o tym, że się panu podoba?
- Spotkałem ją po wielu latach i rozmawialiśmy o tym wszystkim. Powiedziałem jej, że się w niej kochałem. - Gdybym o tym wiedziała... - odparła. Jak to nie wiedziałaś? Gdybyś na mnie spojrzała, to byś się domyśliła - skwitowałem.
Ale nie cierpiał pan z powodu kobiet?
- Na szczęście nie, ale też nie odczułem jakiegoś specjalnego zainteresowania moją osobą. Być może nie zwracałem na to uwagi, bo wcześnie pojawiła się w moim życiu ta jedyna i inne przestały się liczyć.
Poza aktorstwem ma pan jakieś pasje?
- Kocham czytać książki, jeździć na rowerze i chodzić z kijkami.
Zobacz również:
***Zobacz więcej materiałów
