Przejdź na stronę główną Interia.pl

"Boję się latać po katastrofie smoleńskiej"

Agnieszka Włodarczyk w tym roku skończy trzydziestkę. Jak podkreśla, czuje, że wiek do czegoś zobowiązuje, nie ma jednak zamiaru za dużo zmieniać w swoim życiu. Pewna jest tylko jednego - nie chce robić nic na siłę i wbrew sobie.

Uśmiechnięta, zadowolona i chyba szczęśliwa. Co pani tak służy?

Reklama

Agnieszka Włodarczyk: - Jestem zadowolona z życia i doceniam to, co mam. Po trzymiesięcznej wycieczce dookoła świata, którą odbyłam razem z Kubą [Sićko - partner celebrytki - przyp. red.], doszłam do wniosku, że nie ma co marudzić na to, co jest. Ludzie na świecie mają tysiąc razy gorzej. Doceniam to, że mam przyjaciół, dom, pracę i mężczyznę, którego kocham. Nie mam powodów do narzekań.

Naprawdę ma pani wszystko?

A.W.: - Nie chciałabym zapeszać, ale mam większość.

Czego w takim razie pani brakuje? Może ślubu?

A.W.: - Ostatnio zastanawiałam się nad tym i doszłam do wniosku, że do niczego nie jest mi to potrzebne.

Papierek jest zbędny?

A.W.: - Wspólne kredyty to także papierek i wydaje mi się, że nawet bardziej wiążący. Tak szczerze mówiąc, to trochę boję się ślubu. Wprawdzie wszyscy powtarzają, że zawsze można się rozwieść, ale to nie o to chodzi. Właściwie, jeśli chodzi o znaczące zmiany w moim życiu, to chciałabym zostać mamą, ale to jeszcze chwila.

Czy to taka myśl, która nie daje pani spokoju?

A.W.: - Nie, nie aż tak. Zanim zdecyduję się zostać mamą, marzy mi się jeszcze jedna podróż dookoła świata.

Widzę, że to wielka pasja. Kiedy zatem planuje pani wyjazd?

A.W.: - Podstępne pytanie, ale nie dam się! Wyjazd uzależniony jest od tego, kiedy będę miała wolne, a na to na razie się nie zanosi.

Pani najbliższe plany związane są z pracą?

A.W.: - Tak... gram w serialach "Plebania" i "Pierwsza miłość", który powstaje we Wrocławiu. Najczęściej jeżdżę tam pociągiem dzień wcześniej i wracam następnego dnia po zakończeniu zdjęć.

Męczące?

A.W.: - Nie chcę narzekać.

Ale do Wrocławia lepiej przecież lecieć samolotem.

A.W.: - Pewnie, że lepiej, ale boję się latać. Mam paranoję, że zaraz spadnę. Oczywiście pogłębiło się to po katastrofie smoleńskiej, ale swoje zrobiła też chmura pyłu wulkanicznego. Samolot jest wygodniejszy, ponieważ lot trwa godzinę, a pociągiem jadę pięć godzin. Ostatnio jednak wolę dłużej jechać, niż przeżywać koszmarny stres.

Jest pani zaczepiana w pociągu?

A.W.: - Nie, kamufluję się i nawet, jeśli ktoś mnie rozpozna, to raczej jest to miłe spotkanie.

Mam wrażenie, że dawkuje pani siebie widzom. To działanie nieświadome czy jakaś strategia?

A.W.: - W moim przypadku jest to całkowicie naturalne. Nikt nigdy mi nie doradzał i nie kierował mną. Staram się zachować równowagę. Uważam, że czasem lepiej się wycofać, zrezygnować, niż wyskakiwać ludziom z lodówki. Nie chcę być postrzegana jako osoba, której wszędzie jest pełno.

Czy czuje pani, że już wydoroślała?

A.W.: - Niewątpliwie. Przede mną magiczna trzydziestka, ale chcę żyć tak jak do tej pory. Nie zmuszać się do niczego i być wolnym człowiekiem.

Rozmawiał: Fryderyk Kuś

nr 25

Dowiedz się więcej na temat: Agnieszka Włodarczyk

Reklama

Reklama

Reklama