Jeszcze jako studentka ostatniego roku Anna Szczepaniak zagrała Nataszę w "Trzech siostrach" Aleksandra Bardiniego, słynnym przedstawieniu Teatru Telewizji. Razem z nią przed kamerą stanęły Krystyna Janda, Ewa Ziętek i Joanna Szczepkowska.
Przed emisją Bardini spotkał się z aktorkami i - jak po latach wspominała Joanna Szczepkowska - zapowiedział im, że nazajutrz ludzie będą oglądać się za nimi na ulicy, zaczepiać je i prosić o autografy.
"Będziecie znane w całym kraju. Oby się wam nie przewróciło w głowach" - przestrzegł.
Dla wspomnianych aktorek musiało to brzmieć jak obietnica, że właśnie zaczyna się najpiękniejszy rozdział ich życia.
Kiedy pół wieku później Szczepkowska wróciła pamięcią do tamtego wieczoru, najwięcej miejsca poświęciła Annie.
"Mówiliśmy do niej Blanka" - napisała na Facebooku.
Zapamiętała koleżankę schowaną pod mocnym makijażem, zawsze nienaganną i trochę nieodgadnioną. Chciała opowiedzieć o niej więcej, ale nawet ludzie, którzy ją znali, niewiele potrafili dodać.
"Znaliśmy Blankę, ale jakby nie znaliśmy" - przyznała.
Na koniec zaapelowała, by wspominając "Trzy siostry", pamiętać, że młode aktorki były cztery.
Andrzej Strzelecki był jej pierwszą wielką miłością
Anna Blanka Szczepaniak nie od razu zdecydowała się pójść za marzeniem o scenie. Rozpoczęła studia na Politechnice Warszawskiej, ale już po trzech miesiącach z nich zrezygnowała i wybrała szkołę teatralną.
W 1974 roku otrzymała dyplom i angaż w Teatrze Polskim. Później przyszła rola Wiesi w "Daleko od szosy", dzięki której poznali ją także widzowie telewizyjni. Miała dwadzieścia kilka lat i coraz więcej powodów, by wierzyć, że najlepsze dopiero przed nią.
U jej boku był wtedy Andrzej Strzelecki. Poznali się jeszcze w szkole teatralnej, zakochali się i planowali ślub. Mogli razem rozpoczynać dorosłe życie i wspierać się w zawodzie, który oboje wybrali. Ich historia potoczyła się jednak inaczej.
Dla Andrzeja Antkowiaka zostawiła wszystko
W Teatrze Polskim Anna Szczepaniak poznała Andrzeja Antkowiaka. O tym, jak bolesne musiało być rozstanie, Strzelecki nigdy nie chciał publicznie opowiadać.
"Przepraszam, ale nie chcę o tym rozmawiać, to zbyt poważna sprawa, tragedia. Żyje jeszcze jej rodzina, nie chciałbym kogoś urazić" - powiedział po latach, gdy zapytano go o dawną ukochaną.
Antkowiak był od Anny starszy o niemal piętnaście lat. Przystojny, utalentowany i dobrze znany widzom Teatru Telewizji, miał już na koncie role, o jakich młodzi aktorzy mogli marzyć. Był jednak żonaty i miał problem z napojami wysokoprocentowymi.
Anna wiedziała więc, że uczucie do niego nie będzie proste. Mimo to rozstała się ze Strzeleckim i związała z Antkowiakiem. Być może wierzyła, że razem zdołają pokonać wszystko, co stawało im na drodze do szczęścia.
Gdy Antkowiak stracił pracę w Teatrze Polskim z powodu problemów z używkami i niedotrzymywania zawodowych zobowiązań, Anna odeszła razem z nim. Na nic zdały się tłumaczenia i przekonywanie, że niszczy sobie karierę. Wyjechała za ukochanym do Olsztyna, gdzie znalazł pracę. Miała nadzieję, że nowe miasto i nowy początek pomogą mu zerwać z przyzwyczajeniami.
Tragiczny finał wielkiej miłości. Odeszła krótko po ukochanym
Tak się nie stało. W styczniu 1979 roku Andrzej Antkowiak trafił do szpitala. Zmarł 21 stycznia w wieku 42 lat.
Po śmierci ukochanego świat Anny się zawalił. Pogrążyła się w rozpaczy, nie wychodziła z domu i nie chciała z nikim rozmawiać.
Czterdzieści dni później, 2 marca 1979 roku, Anna Szczepaniak odeszła, nie doczekując swoich 28. urodzin.
Aktorce, której u progu kariery wróżono wielką przyszłość, los dał zaledwie kilka lat na scenie i przed kamerą. Dziś niewielu widzów pamięta jej nazwisko. Joanna Szczepkowska po latach upomniała się jednak o zapomnianą koleżankę z "Trzech sióstr": "Pamiętajcie: było nas cztery".
Źródła:
•Joanna Szczepkowska, wpis na Facebooku
•Słownik biograficzny teatru polskiego 1900-1980, t. II, biogramy Anny Szczepaniak i Andrzeja Antkowiaka; Encyklopedia Teatru Polskiego
•"Dobry Tydzień", 2019
•Onet Kultura, "Anna Szczepaniak: tragiczny koniec aktorki"








