Andrzej Seweryn nie chce mówić, że jest dumny z córki. Ma ku temu powód

Andrzej Seweryn ma bliską relację z córką. Mówi o tym wprost

Andrzej Seweryn udzielił wywiadu, podczas którego opowiedział o karierze swojej córki - Marii Seweryn. Kobieta poszła śladami znanych rodziców i związała swoje życie z teatrem oraz filmem. Zdaniem aktora, 51-latka sama zapracowała na swoje dobre imię.

"Moja córka już to przepracowała. Ponieważ jest wspaniałą aktorką, co naprawdę udowodniła w swojej pracy, to myślę, że może spokojnie myśleć o przyszłości i po prostu kontynuować swoją robotę... - już chciałem powiedzieć 'bez myślenia o tym', ale oczywiście tak nie jest, tak się nie da - opierając swoją twórczość na sobie samej. To jest baza mocna. Ona ma wspaniałą wyobraźnię. Ona ma wspaniałe wyczucie sceny" - mówił.

"Ja bym chciał, żeby ona mnie wyreżyserowała i zdaje się, że to się stanie" - dodał, uchylając rąbka tajemnicy.

Andrzej Seweryn o Marii Seweryn. Taką jest jego zdaniem aktorką

Andrzej Seweryn podkreślił, że miał okazję współpracować z córką i kilkukrotnie zaskoczyła go propozycją rozwiązania pewnych sytuacji, o których on nawet nie pomyślał.

"Ona jest bardzo ambitną aktorką. (...) Ja Marysię reżyserowałem, więc to jedna sprawa. I proszę mi wierzyć, że (...) wiem, że to moja córka. Nie będę udawał, że nie jest. Ale Marysia może to poświadczyć, jak przychodziło już do pracy czy lektury przy stole, czy na scenie: 'Mario, proszę bardziej w lewo', 'Gdybyś mogła postawić kropkę', 'Ten gest wydaje mi się niepotrzebny'. Tak samo jakbym rozmawiał z innymi aktorami" - tłumaczył artysta.

Andrzej Seweryn o wzruszeniu i dumie. Nie lubi tak mówić o Marii

Andrzej Seweryn mimo wszystko nie unika momentów wzruszenia. Dzieje się to zwłaszcza, gdy obserwuje talent swojej córki. Kiedy został zapytany, czy widzi w niej kawałek siebie, odpowiedział nieco zawstydzony:

"To są chwile tylko. Potem to mija. Bo po co ciągle myśleć o tym? Ale tak".

Na koniec omawiania tematu zwierzył się, że nie przepada za słowem "duma". Ma ku temu jeden powód:

"Ona sobie to sama zawdzięcza, a nie mi. Ja się cieszę, to radość, ale w słowie duma jest podkradanie trochę wartości działania osoby wobec której ta duma się pojawia".